
Son dönemlerde yeni bir konuşma şekli türedi,yaygınlaştı. Söylenenin herkes tarafından bilinen, kabul edilen durumlar olduğu varsayımı ile vurgularcasına olur olmaz cümle sonlarında … ya deniyor. “Geçmişe özlem duyarsın ya”, ” Olur olmaz hayallere dalarsın ya”, “Kendi dediğini duymaz, boşverirsin ya” gibi gibi… Hayır efendim öyle yaşamıyor, düşünmüyor, hissetmiyor olabiliriz. Anlamı vurgulayarak kuvvetlendirmeye çalışmak kötü değil ancak iki cümlede bir ya-ya-ya deyince kulak tırmalıyor,asab bozuyor. Gereksiz … ya demeyin. Demeseniz de dediğiniz anlaşılıyor. Asalak sözcükleri sürekli kullanmaktan kaçının, sonra kişiliğinize sirayet eder.









