Bazen hayatın bana gizliden gizliye bir oyun oynadığını,bunu da gerekli zamanlarda açığa vurduğunu düşünürüm.
Paralelde gelişigüzel bir seçimle okuduğum iki hikaye kitabının ilkinde savaşın eril bir şey olduğunu ve dünyayı kadınların kurtaracağını anlatırken,geçiş yaptığım diğer kitapta karşıma çıkan ilk hikayenin bunu destekler tarzda bir konusunun olmasını kendime başka nasıl açıklayabilirim?
Hani ayarlasan olmaz denen bu akış ve sıralama bir tesadüfle açıklanamayacak kadar sık gerçekleşiyorsa bunun bir mesaj olduğunu düşünmek çok mu ileri gitmek olur?
Hiçbir zaman özel bir insan olduğumu düşünmedim,herkes gibiydim hep. Bir farkla. Hep şanslı olduğumu düşünmekle birlikte bunun aslında şans değil,yaradan tarafından doğru ve dürüst davranışlar karşılığı verilen bir ödül olduğunu duyumsamaya başladım.
O zaman şaşma,devam et.
Yazdıklarım 