Doğrusu bu ya hiç yakıştıramıyorum seçim yarışında adayların birinci tekil şahıs ile kurdukları cümleleri…Hele ki kibriyle nam salmışlara alternatif olduğu savıyla aday olanlara. Aslını yaşatıyorlar, o yüzden tam bir fark yaratamıyorlar.
Onu yapacağıM,bunu vereceğiM,şöyle edeceğiM,böyle başaracağıM. Ne zaman anlayacağız,idrak edeceğiz,halkı ilgilendiren,halk için yapılacak işlerin bir ekip,organizasyon işi olduğunu,tek bir kişi tarafından yapılan şeyler olmadığını? En azından YapacağıZ, edeceğiZ deyin,nedir bu bireysellik merakı?İktidarında,muhalefetinde “ben” öznesi, biraz taltif,ilgi görünce şişen egolar.
İşin başı,lider önemsiz demiyorum ama onun da halkı yapılacak işlerin öznesinin ekip olduğuna inandırması gerekir. Yoksa,amaç Ahmet yerine Mehmet gelsin, biraz da o şişinsin değil ki.
Denebilir ki halk böyle anlıyor,bu prim yapıyor,bu işliyor.Doğrusu neyse onu yapmak gerekmez mi? Halkı bilinçlendirmek de politikacının görevi değil mi?
Politikacısı ben der,yöneticisi ben der, sıradan insanı ben der,her fırsatta, her ortamda ben-ben-ben denirse nasıl biz olacağız?
Yazdıklarım 