Sevdiğim insanları kaybedince, güce gitmesin,müzik dinliyorum ve dinlerken kaybettiklerimin bana eşlik ettiklerini, benimle dinlediklerini düşünüyorum.
Dinlediğim müzik seçilmiş değil,denk gelen oluyor,ancak öyle denk geliyor ki sanki yukarıdakinin çalma listesi var ve halimi bilip gördüğü için uygun olanı karşıma çıkarıyor. Böyle oldukça bu alışkanlık devam ediyor,devam ettikçe de teyit ediliyor her seferinde.
Yaşarken ruhumu sağaltan müzik, kayıpların getirdiği acıya da deva oluyor.

