Üzerinden bir ay geçti. Hala Arjantin’in dünya şampiyonu olduğu maçı,penaltı atışlarını ve o sırada oyuncuların, tribünlerin durumunu gösteren videoları izliyorum,çoğu zaman gözlerim yaşarıyor.Dünyada haksızlığa uğramışların,iyi yönetilemediği için zorluk yaşayan halkların,dünya zevklerinden mahrum kalanların,hep bir varoluş mücadelesi içinde yaşamak zorunda bırakılanların diğerlerine üstünlük sağladığı zamanki tepkileri ve duyguları ne kadar yoğun ve insanca. Bunun dışavurumu sırasında ortaya çıkan taşkınlıkları bile anlayabiliyor insan.Yanı sıra,zaferini edebiyle, başkasını rahatsız etmeden ama doyasıya yaşayanları görünce umut doluyor insanın içine.Arjantin,bu açıdan dünyanın mağdur yüzü ve bu acımasız emperyalist düzende mağdurların da şampiyon olabileceğinin kanıtı.Ara sıra zafer iyi geliyor.Bu zafer dünyayı on yıl idare eder.
Yazdıklarım 