Hayatım boyunca hissettiğim eksiklerden biridir ânı yaşayabilmek. Hep bir gelecek düşüncesi,bundan sonra ne olacak fikri ile yaşamışımdır.
Bu sadece kaygı içermeyen,yaşanan andan sonrasına odaklı sorular, düşünceler içeren bir ruh hali,yaşam şekli.Yapı olarak plancı olmaktan kaynaklanan,çok da kaçılamayan,zaman zaman terbiye edilir gibi olsa da çoğunlukla öze intikal edilen bir durum.
Geçenlerde üniversiteye hazırlanan kızımla sohbet ederken kendisini seneye bu zamanlar nerede gördüğünü sorduğumda verdiği cevap hem güldürdü,hem de bir parça rahatlattı.
“Bilmiyorum gari,biz ânı yaşıyoruz” cevabındaki anlayışı umarım hayatı boyunca ilke edinir,tabii ki geleceğiyle ilgili yeteri düzeyde plan yaparak,onu da düşünerek ânın tadını çıkarır.Çok mutlu eder bu beni,babasının yapamadığı bir şeyi gerçekleştirmiş olur.
Yazdıklarım 