Bir kitap fuarıydı.Kızımla birlikte kitaplarını imzaladığı standa yaklaştık. Hal hatır sorduktan sonra,kızım için bir kitabını imzalamasını istediğimi söyledim ,yaşını sordu,cevap üzerine senin yaşlarındayken yazmaya başlamıştım dedi.İkimizde biliyorduk gençlerin az kitap okuduğunu,neredeyse hiç şiir okumadığını.Seçtiğim kitabını (Yaşıyoruz sessizce) uzattığımda yüzüme baktı ve imzalamak istemedi,eli gitmedi. Çocuklar her türlü duygunun farkında olsunlar dedim.Pırıl pırıl bir genç kızı o kitabın içindeki duygularla üzmek istemediğini söylemedi belki ama yüz ifadesinden anladım.
Eşini kaybetmesi üzerine yazdığı şiirlerden oluşan kitabını okurken ağlamıştım.Ben de kızımı üzmek istemiyordum ama o şiirler çok güzel ve özeldi.Yaş,cinsiyet ayırt etmezdi.
Şükrü Erbaş. İçimdeki şiir ateşini tekrar yakanlardan biri.Yazdıklarına doyulmaz babam.Kapımın eşiğinde,kirpiklerimden süzülen yaşlarla zat-ı âliniz yazmaya, bizler okumaya devam.
Yazdıklarım 