Ulu orta,ilgili ilgisiz,ileri geri her yerde kullanılan bir kavram: Sürdürülebilirlik.
İnsanların -mış gibi yaşamalarından kaynaklandığını düşünüyorum. Kendilerini bir şemsiye altına atmaya çalışıyorlar.
Sürdürmek,korumak,kaybetmemek neden önemli?İyi bir şey yaparsan,ona sahip olursan bunu kaybetmek istemezsin.Onun için de gereğini yaparsın,niye yapmayasın ki?
İşte insana,ortama,yaşama kaybolan güven insanları bu tür bir kavramı öncelemeye itiyor.Kaybetmeyeyim, koruyayım kaygısı aslında tekrar tekrar yapabileceğinden,sahip çıkabileceğinden emin olamamaktan kaynaklanıyor.Emin olamamanın nedeni de insanların düşük performansı,verimsizliği,güvensizliği, çabuk vazgeçmesi ve bunun gibi olumsuz özellikleri.
Bir şey iyiyse,doğruysa,güzelse kendiliğinden devam edebilmeli,onun için kolaylaştırıcı,koruyucu,garanti altına alma dürtüsü olmamalı,doğalı bu.
Acı gerçek şu ki artık yaşam doğal değil,çoğu şey yapay,arızalı,sorunlu. Değilse bile güven yok öyle kalacağına,o yüzden sürdürülebilirlik dile pelesenk. Ancak bu hale de sen getirdin be ……(fill in the blanks)
Yazdıklarım 