Eline doğar.Öper,koklarsın.Her şeyden vazgeçersin.Daha ne yapabilirim diye düşünenler bokunu bile yerime kadar götürür işi.Haksız da sayılmaz hani. Canını vermeye hazır olduktan sonra o ne ki.
Gözünün önünde büyüyüp serpildiğini görürsün.Giderek öpüp koklamak hayal olmaya başlar.İzin olsa da,sen istemezsin zarar vermemek için.Seni uzaktan sevmek en güzeli günleri.
Kızarsın.Bazen o raddeye gelir ki en radikal kararları uygulayabileceğini sanırsın.Ceza vermek istersin.Gününü görsün bile dersin.Yüreğin yufka kıvamına göre üç vakitte geçer hırsın. Kiminde dakika,kiminde saat,güne çıktığı bile olur zıvanadan çıktığında.Daha fazlası görülmemiştir,en azından bu coğrafyada,normal insanlar arasında.
Sonra ne olursa olsun,yumuşarsın pelte gibi.Hani verdiğin sözler,hani hıncın nerede.Kim kesebilmiş kendi kolunu,kim bulabilmiş ders vermenin yolunu.Vardır belki?
Kuş yuvadan uçmak üzere kanat çırpmaya başladığında dolar gözlerin. Nasıl ya?Artık istediğin zaman göremeyecek misin,değildir artık esirin. Yolu,bahtı açık,şansı bol olsun,öyle avunurum dersin.Önceden yediğinin onda birini yersin,çünkü bilmezsin,senin boğazından geçen kadar onunkinden geçiyor mudur,kimse onu üzüyor mudur,sana ihtiyaç duyuyor mudur…mudur…mudur…mudur
Arasın diye beklersin.Aramadığında kötüye yormamayı öğrenmeye çalışırsın. İki dakikalık sohbet üç öğün yemek gibidir.Hele ki mutlu olduğunu bildiğinde senden keyiflisi yoktur.
Bilirsin,kaçınılmaz,bir gün her şey sona erecek.Dua edersin,sıralı olsun.Yine de yetinmezsin ve dersin ki: Ölüm allahın emri,ayrılık olmasaydı.
Kanıtlanmış değildir o kadarı.Ancak,öyle inanılır ki yukarıdan bakanın görür gözleri.Birdir yüreği.Oradan bile korur,kollar,tutar dileği.Sen onu unutmazsın,o seni unutmaz.Yanında olmak için hiçbir şeyden kaçınmazsın. Rüyada görünmek için fırsat kaçırmazsın ama rahatsız etmemek için de uzatmazsın.Bilirsin,hiçbir rüya sonuna varmaz,sonu sahibine bırakılır. Tıpkı,şimdi olduğu gibi…
Yazdıklarım 