Gençlerin daha ileri yaşlarda olanlara saygı duyması gerekir,bu çok normal. Yaşanmışlıklar,tecrübe,birikim çok önemli.Sıradan insanlar için de,daha önemli görevlerde bulunanlar için de bu böyle.
Ancak,belli bir yaşa gelen insanların aklen,ruhen ve bedenen bazı durumları iyi yönetemeyebileceği de kuvvetle muhtemel.
Özellikle,ülke yönetimi gibi çok önemli konularda belli bir yaş sınırı getirilmesi gerekir.Sadece yapabilmek konusu değil,insan doğal olarak ölüme yaklaştığını daha fazla hissetmeye başladıkça muhakeme gücü ve şekli, karar verme yetisi başka türlü etkilenebilir.Normal şartlarda daha uzun ömrü olacaklar hakkında ve onlar yerine verdiği kararların doğru,geçerli olma olasılığı azalabilir.Muhtemelen kendinin yaşayamayacağı bir dönemi içeren uzun vadeli kararlar alıyor olabilir.
Çok genç olanlar için de kuşkusuz başka handikaplar var.Görüşüm,özellikle tüm toplumu ilgilendiren karar,politika ve stratejilerin en azından sonuçlarını görebilecek yaştakiler tarafından oluşturulması,alınması gerektiği şeklindedir.Belli yaşta olanlara danışılabilir,görüş alınabilir ama karar yetkisi bırakılmamalıdır.
Örnekler çok.Muhakeme gücünü kaybettiği açıkça belli olanlar üstelik tüm toplumun geleceği hakkında çok kritik kararlar alabiliyorlar.
Konuyu tamamlamak için somut görüşümü açıklayayım.Seçme hakkından bahsetmiyorum,seçilmekten bahsediyorum.Bence,yetmiş yaş üstünün yönetimde sorumluluk almaması gerekir. Altmış-yetmiş yaş arasının ise daha çok danışma amaçlı değerlendirilmesi makul karşılanabilir. Özellikle ülke yönetimi +70 değil,-70 bir iştir.Bu arada,meraklısı için,bu yazıyı yazdığımda 57 yaşındayım.
Yazdıklarım 