Yazın işine gönül verenler,okuyanlar bilir.Şairlerin,yazarların adeta adıyla özdeşleşmiş,sık kullandıkları sözcükler, imgeler,kavramlar vardır.
Örneğin,eşik,kirpik denince akla Şükrü Erbaş gelir.Ölüm kavramı,ona hiç yakışmasa da Ahmet Erhan’ı çağrıştırır. Nar,Haydar Ergülen’i hatırlatır.Ev kavramı Behçet Necatigil ile özdeştir.
Yazmaya devam edip biriktikçe naçizane kendim için böyle sık kullandığım,hep yolumun düştüğü bir sözcük,kavram var mıdır diye inceledim.
Gerek on yıllar önce yazdıklarımda gerekse sonrakilerde bu anlamda karşıma çıkan sözcük “vicdan” oldu.
Her insanda aranan,kendimde olduğuna inandığım ve önem verdiğim bu kavram,alttan alta yazılarıma işlemiş.
Dönüp dolaşıp vicdana takılan,hele yazdıklarından hareketle vicdan sahibi biri olarak bilinmek isterim doğrusu.

