Güya hiçbir şeyi atamam.Dededen kalma öyle kirli çıkı bir tarafım var.Bazen esip gürleyip sıkı bir temizliğe giriştiğim olur.
Yanı sıra,az da olsa kıymet bilemediğim, kaybettiğim veya nerede kaldığını hatırlamadığım eşyalar olmadı değil.
Bir tanesi,belki eşi benzeri bulunmaz, hatta kasasında isim yazılı bir pikap. Şimdi yeniden piyasaya çıkanları her gördüğümde içim sızlıyor.
Kaybettiklerimiz hep daha değerli.Bu sebepledir ki evde kasetçalar ve yüzlerce kasedi hala barındırıyorum. Pikap ve plak akibeti olmasın diye.Onlar da kıymete binmek için atmamı bekliyor gibiler…
Yazdıklarım 